جمله ای امروز نظرم رو به خودش جلب کرد، اون جمله این بود : "اگر نیت یک ساله دارید برنج بکارید، اگر نیت 10 ساله دارید درخت غرس کنید، اگر نیت صدساله دارید آدم تربیت کنید".
مطمئنا هنر، یکی از راههای تربیت آدم هاست، هنر به هفت شاخه تقسیم میشه که به این شکل میشه ازش نام برد، هنر اول: موسیقی، هنر دوم: رقص (زبونم لال)، هنر سوم: نقاشی، هنر چهارم: هنرهای تجسمی، هنر پنجم: ادبیات، هنر ششم: تئاتر، هنرهفتم: سینما. (امیدوارم اشتباه ننوشته باشم)
البته خودم به شخصه هیچ کدوم از این شاخه ها رو آزمایش نکردم و شاید هم آزمایش نکنم، ولی علاقه ی خاصی به هنر اول و هنر هفتم دارم، اون هم در حد شنیدن و دیدن!
اما من میخوام پستم رو به سمت هنر هفتم ببرم، مطمئنا دیدن فیلم خیلی تاثیر داره و من خیلی چیزها رو از فیلم های مختلف یاد گرفتم، با فیلم های زیادی ارتباط برقرار کردم و حتی تحت تاثیر قرار گرفتم و اشک ریختم، سبک فیلم های آرام، دراماتیک و کلاسیک رو خیلی بیشتر میپسندم و امروز تصمیم گرفتم از فیلم های سینمایی تاثیر گذاری که به شخصه دیدم بنویسم، یا شما هم این فیلم ها رو دیدید و نظرتون رو مینویسید یا متقاعد میشید که این فیلم ها رو تهیه کنید و ببینید یا هم به این نتیجه میرسید که به این فیلم ها فکر هم نکنید.

اولین فیلم در لیست Favorites های من فیلم "بوی خوش زن/Scent of a Woman" هست.
همین ابتدا این رو بگم که چندین و چند بار تلویزیون ایران تصمیم داشت این فیلم رو پخش کنه (البته با کارگردانی مجدد!) و حتی اسمش رو هم به "بوی خوش زندگی" تغییر داد ولی مثل اینکه نتونستن داستان فیلم رو بخاطر حذفیاتی که خواهد داشت جم و جور کنن (شاید هم تا حالا پخش کرده باشن و من بی خبرم).

واقعا فکر میکنید زندگی تو همچنین خونه سوراخ سوراخی چه حسی به آدم منتقل میکنه؟ من که واقعا عاشق اینطور طرحهای خلاقانه هستم ولی متاسفانه اینطور افکار معمولا در کشورهای جهان سومی به مرحمله عمل نمیرسه! (ولی به وفور توی ذهن من و خیلی های دیگه متولد میشه) به هر شکل این خونه زیبا و عجیب توسط آقای Fujimoto طراحی و ساخته شده. ایشون یه معمار (architecture) خلاق هستن که وقتی داشتم سایتشون رو میدیدم ، طرحهای بسیار زیبا و ساختارشکنی نظرم رو به خودشون جلب کردن.
بر گردیم به N House خودمون ، اینطور که تو تصاویر به نظر میرسه زندگی تو یه همچین جایی باید خیلی رویایی و زیبا باشه ولی من ترجیح میدم جایی رو برای زندگی انتخاب کنم که در معرض دید عموم نباشه. من نمیدونم آقای فوجیموتو نصب پرده برای این خونه رو از یاد برده یا اینکه کلا اینطوری حال میکنه (جالبه , اتاقی که توش تخت خواب دونفره وجود داره هم کاملا از ساختمونهای اطراف مشرف هست! البته این اتاق توسط یک پرده که تو عکس جمع شده از سایر قسمتهای خونه میتونه جدا بشه اما هر چی گشتم پرده ای برای پنجرش پیدا نکردم) البته من خیلی هم دنبال این بودم ببینم حمام و کلا سرویس بهداشتی این خونه چطور طراحی شده ولی مثل اینکه در مورد این قسمت مهم هیچ توضیح و عکسی منتشر نشده! بگذریم , تعدادی درختچه تو این خونه دیده میشه و من فکر میکنم آدم وقتی تو خونش درخت داشته باشه دیگه حوس جنگل رفتن هم از سرش میپره و میتونه از خونش همونقدر لذت ببره که ممکنه از یک سیاحت سبز مسرور بشه!

تصاویری که از این خونه منتشر شده همه مربوط به روز هستن که نور کافی داره اما معلوم نیست نور این خونه تو شب چطور تامین شده هیچ تصویری که نشون دهنده وجود چراغ ، لوستر یا هر نوع روشنایی دیگه ای باشه وجود نداره. همچنین در مورد منبع تامین انرژی این خونه هم توضیحی داده نشده متاسفانه ، چرا که به هر حال از چنین خونه ای انتظار تامین انرژی از راه غیر متعارفش رو باید داشت (مثلا انرژی خورشید).
در کل باید بگم اگه خودم بخاطر علاقه افراطیم به کامپیوتر از رشته عمران انصراف نمیدادم الان حداقل یکی از این خونه ها تو ایران داشتیم و الان بجای معرفی N-House داشتم M-House یا همون Mohammadreza-House رو با تمام جزئیات بهتون معرفی میکردم.
در ادامه مطلب تصاویر بیشتری رو از این خونه با هم میبینیم ...

توی این چند سال اخیر تقریبا عادی شده که خبر اپیدمی شدن یک بیماری در صدر خبرهای روز جهان قرار بگیره و هر روز خبر گسترش اون بیماری در نقاط مختلف دنیا به گوش برسه و آمار مبتلایان و کشته شدگان ذهن مردم رو به خودش مشغول کنه.
چندی پیش با اولین تب خفیف کنجکاو شدم که مقداری در مورد آنفولانزای خوکی که چند وقتیه خبرهاش رو میشنویم آشنا بشم، علائم و نشانه هاش رو بدونم و راههای پیشگیری و بعد درمانش رو مطالعه کنم، بعد از چند ساعت وبگردی و سروکله زدن با سایت های مختلف، امروز تصمیم گرفتم که اطلاعاتی رو که کسب کردم توی یک پست بنویسم شاید برای دوستان دیگه ای مورد استفاده قرار بگیره.
آنفولانزا یک بیماری واگیرداره که توسط ویروس های ARN دار از خانواده ی Orthomyxoviridae ایجاد میشه، این نوع ویروس ها در پرندگان و پستانداران اثر میذاره و باعث عفونت حاد دستگاه تنفسی میشه. این ویروس در آغاز فعالیتش که از سال 1918 بوده باعث مرگ های دسته جمعی شده که حتی 40 میلیون نفر در سراسر جهان در یک سال رو به کام مرگ کشونده!  چیزی که از همه بیشتر دانشمندان و پزشکان رو از این بیماری ترسونده اینه که ویروس آنفولانزا در تمامی زیرشاخه هاش این توانایی رو داره که با تغییر ویروس روز به روز خطرناک تر بشه.
نوع آنفولانزای A که به آنفولانزای پرندگان مشهور شده از سال 1997 در انسان تشخیص داده شده که برای اولین بار یک كودك سه ساله در هنگ کنگ از این بیماری جان باخت (به همین خاطر در اون سال این بیماری به آنفولانزای هنگ کنگی معروف شد). اكثر آلودگی ها در انسان به خاطر تماس با پرندگان آلوده ( مرغابی ، بوقلمون وجوجه) یا سطوح آلوده به ترشحات این پرندگان بوده.
اما نوع خطرناک آنفولانزای مرغی که با نام H5N1 شناخته شده هست از سال 2003 در هشت کشور آسیایی (كمبوجیا، چین، اندونزی، ژاپن، لائوس، كره جنوبی، تایلند و ویتنام) دیده شده ، در بین سال های 2003 تا 2004 بیش از 100 میلیون پرنده به علت این بیماری تلف شده یا برای جلوگیری از شیوع بیشتر این بیماری توسط انسان کشته شدند. H5N1 باعث بیشترین آمار تلفات و ابتلا در انسانها بوده و در شیوع اخیر بیماری در اروپا بیش از نیمی از افراد آلوده به این ویروس جان خود را از دست دادند!
در مورد علائم بیماری باید بگم که ابتدا با یک تب خفیف، سردرد و درد مفاصل آغاز می‌شه ، در مراحل حاد بیمار به سختی تنفس می‌کنه و به تدریج سرفه‌ها آغاز می‌شه همزمان با کم رسیدن اکسیژن به مغز در اثر اشکال در تنفس حالت کما و مرگ به همراه خودش میاره.

همه ی اینها رو نوشتم تا برسم به آنفولانزای خوکی که چند وقتی هست در موردش صحبت میشه و مواردی از اون در ایران هم گزارش شده.
ویروس با نام H1N1 شناخته میشه و در آوریل 2009 با شكل، قدرت و توانایی بیماریزایی متفاوت از گذشته در ایالات كالیفرنیای جنوبی آمریکا برای اولین بار گزارش شد و به سرعت هم از کشور های مکزیک ، کانادا و چند کشور اروپایی موارد ابتلا به این بیماری گزارش شد. قدرت بیماری زایی این ویروس 3 برابر ویروس آنفولانزای معمولی هست و بیشترین شیوع آن در فصل سرد می باشد (خدا به داد برسه که هنوز فصل سرد نیومده). طبق گزارش WHO (سازمان بهداشت جهانی) این بیماری در مرحله همه گیری جهانی هست. و این معنی رو میده كه این بیماری همه كشورها را طی خواهد کرد و هیچ كشوری از این بیماری در امان نخواهد بود. در حال حاضر 90 كشور جهان و 7 كشور همسایه ما این بیماری رو گزارش کردند (البته در خبرها خوندیم که یك نوجوان 16 ساله ایرانی الاصل مقیم آمریكا كه وارد ایران شده این بیماری رو داشته). باید این نکته رو اضافه کنم که مسئولین وزارت بهداشت این قول رو دادند که به واسطه معرفی 72 نقطه از کشور به عنوان مراکز مبارزه با این بیماری و فعالیت همه مراکز بهداشتی و درمانی هیچ نگرانی از این موضوع در کشور نداریم. ( نمیدونم چرا با این قولی که داده شده من نگرانیم کمتر که نشده هیچ ، بیشتر هم شده)
اما مطمئنا اولین و مهم ترین عامل برای همه گیری و انتقال این بیماری خود انسان هست و این خیلی مهمه که آشنایی و آگاهی از پیشگیری از ابتلا به بیماری در اولویت هست تا فهمیدن علائم و نشانه های این بیماری که تازه به فکر باشیم که درمانی داره یا نه!
اما اول من میخوام علائم و نشانه های این بیماری رو لیست کنم.

هتل آتلانتیس دبی یکی از بزرگترین و البته مجلل ترین هتل های دنیاست برای اثبات این ادعا توجه شما رو به 7 ستاره هک شده جلوی نام ساختمان این هتل جلب میکنم. حتما میتونید پیشبینی کنید که هزینه اقامت در این هتل چقدر ممکنه گرون باشه (ارزونترین اتاقش واسه یک شب 3500 دلار و گرونترین سوئیتش هم 28000 دلار اونم واسه یک شب!) این هتل در ماه سپتامبر سال 2008 افتتاح شد.
آتلانتیس 1500 اتاق لوکس و فوق مدرن رو در خودش جای داده همچنین یک پارک دلفینها هم با مساحت 45000 متر رو شامل میشه.
سالنهای کنفرانس این سازه عظیم مجموعا بیش از 20000 متر مربع مساحت دارن! پارک آبی این مجموعه هم 160.000 متر مربع رو به خودش اختصاص داده :)
ساختمان این هتل از دو برج بلند تشکیل شده که توسط کانالی شبیه به یک پل معلق به هم وصل شدن اما اونچه باعث شده من این پست رو برای امروز انتخاب کنم معماری این سازه نیست بلکه ...
فعلا به تعدادی از تصاویر این هتل با شکوه در روز افتتاحیه توجه کنید

شاید خیلی خنده دار به نظر برسه که ده سال پیش بیشترین ظرفیت قابل انتظار برای هارددیسک ها فقط 73 گیگابت بوده!
اما اکنون کمپانی های سازنده ی هارد دیسک به شدت در حال رقابت برای ساخت بهترین عملکرد هارد های با ظرفیت بالا هستند.
کمپانی Hitachi اولین هارد دیسک با ظرفیت 2 ترابایت با سرعت 7,200RPM رو برای فروش معرفی کرده.
البته Hitachi اولین سازنده ی هاردیسک نیست که تونسته ظرفیت 2 ترابایت رو در هارددیسک هاش معرفی کنه ، کمپانی Western Digital در اوایل سال جاری تونسته بود هاردیسک 2 ترابایت خودش رو معرفی کنه ولی اون هارددیسک محدودیت سرعتش 5,400RPM بود و چندی بعد کمپانی معروف Seagate هم تونسته بود سرعت هارددیسک 2 ترابایتی خودش رو به 5,900 RPM برسونه.
البته شاید تفاوت این سرعت ها برای کاربران خانگی که استفاده ی روزمره از کامپیوترشون میکنند فرق چندانی نکنه و حتی موقع خرید به این نکته که RPM اصلا چیه و به چه دردی میخوره و ممکنه عملکرد هارددیسک رو چقدر متمایز کنه توجهی نکنند. ولی مطمئنا در سطوح حرفه ای تر که نیاز به انتقال مقادیر زیادی از اطلاعات در زمان های کوتاه هست این عملکرد ها میتونه تعیین کننده باشه که شما هارددیسکی در اختیار دارید که میتونه در ثانیه 3 گیگابایت اطلاعات رو منتقل کنه.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد RPM یا همون (Revolutions per minute) میتونید به این صفحه مراجعه کنید.

موزیلا با انتشار نسخه 3.5 از مرورگر FireFox به یک رکورد جدید دست پیدا کرد، به گفته ی این شرکت بیش از یک میلیارد بار نسخه ی جدید این مرورگر در سراسر جهان دانلود شده است.
مطمئنا فایرفوکس در سه سال گذشته پیشرفت قابل توجه ای داشته که توانسته بیش از 30% سهم بازار مرورگر های اینترنتی رو به خودش اختصاص بده و همچنان نزدیکترین رقیب به مرورگر مایکروسافت Internert Explorer خودش رو معرفی کنه.
فایرفوکس بخاطر open source بودن تونسته از کمک طرفدارانش برای پیشرفت ، بهبود امکانات ، ظاهر و ... بهترین استفاده رو بکنه ، تعداد بیشمار extensions هایی که برای هر نسخه از مروگر فایرفوکس از طرق مختلف منتشر میشه دلیل این ادعاست.

بر طبق آمار ارائه شده توسط سایت favbrowser بعد از انتشار نسخه ی 3.5 فایرفوکس، برای اولین بار سهم Internert Explorer از بازار مرورگر ها به زیر 60% رسید. حتی انتشار پیش از موعد نسخه 8 Internert Explorer نتونست از این سقوط جلوگیری کنه!
(در پایان این مطلب جا داره اول اگوست (10 مرداد) روز جهانی دو وبنویس رو تبریک بگم، مخصوصا به محمدرضا عزیز که همه ی زحمت ها بر دوشش بود.)

دوست دارم قبل از اینکه برم سراغ محتوای اصلی این پست اینو بگم که این اولین پست رسمی وبلاگ دووبنویس هست که کار خودش رو بطور رسمی از دهم مرداد 1388 شروع کرده و امیدوارم بتونم در کنار میثم که منو تو این وبلاگ همراهی میکنه مطالب مفیدی رو منتشر کنیم.
خوب بعد از این مقدمه برسیم به بحث مورد نظرمون:
فستیوال reddot رو باید کم و بیش بشنایسن, در این جشنواره که همه ساله برگزار میشه بهترینهای دنیای تکنولژی از جنبه های مختلف مورد بررسی قرار میگیرن و نهایتا با انتشار یک لیست (معمولا ده تایی) محصولات تاپ هر دسته معرفی میشن.
در یکی از مهمترین بخشهای این فستیوال که به طراحی اختصاص پیدا میکنه جایزه برنده نخست در سال 2009 اختصاص داشت به یک هارد اکسترنال. (که البته واقعا هم زیبا طراحی شده)
شرکت تایوانی adata طراح این محصول زیبا هست که با کد CH91 اقدام به تولید محصولش کرده.
این هارد اکسترنال با قابلیت ذخیره سازی حداکثر 500 گیگابایتی خودش بسیار خوش دست و نسبتا کوچک بوده و در آینده احتمال تولید نمونه 1 ترابایتی هم دور از ذهن به نظر نمیرسه.
اگه شما هم مثله من کاربر لپ تاپ هستید حتما داشتن چنین هاردی یکی از آرزوهاتون هست چرا که با داشتن رنگبندی گسترده و زیبا میتونید اون رو با رنگ لپ تاپتون مچ کنید (من که سفیدش رو انتخاب میکنم).
یکی دیگه از ویژگیهای بسیار مفید و در این مورد خاص ضروری قابلیت ضد خش بودن هست چرا که هارد شما با ارزش تقریبی 455 دلار! با یک خط کوچولو ممکنه کاملا از چشم بیفته و ارزشش رو از دست بده. نظر شما چیه؟